سزار  شاهرخ

صحنه شش:کريشنا مياد داخل اتاق کبير وکبير داره همون مدالش رو پاک مي کنه
کريشنا : آقا منو صدا زديد؟
کبير : بله ،بفرماييد بشينيد
کبير داره عکس مادرش رو پاک مي کنه که کريشنا ميگه: مادرتون ،تو خونه است
کبير : بله مادرم  هست ولي خونه نه
کريشنا: شما خيلي شوخي ميکنيد
کبير:شما هم همينطور،من مي خواستم در مورد بازيکن هاي بيمارمون صحبت کنم 
کريشنا:بله
کبير : خانم کريشنا راه رسيدن به جام جهاني خيلي طولانيه و ما تنها کساني هستيم که راه رو نشون ميديم،من ميخوام به شما بيشتراز خودم اعتماد کنم ولي لطفا هيچ چيزي رو از من مخفي نکنيد حالا هر چقدر هم که بد باشه
کريشنا:بله آقا
صحنه هفتم:کريشنا وکبير باز هم تو زمين منتظرند وفقط نترا براي تمرين اومده
کريشنا:شما فکر مي کنيد اونها امروز براي تمرين مياند؟
کبير:نه فکر نمي کنم
اينجا حواس نترا به يه پيرمرد هست که داره کنار زمين داره شلنگ ها رو جمع ميکنه وحواس اونم به نترا است نترا بهش اشاره ميکنه که بزار من ميام اينجا يهو کبير متوجه نترا ميشه و بعد اون آقاهه رو ميبينه نترا به کبير ميگه:چيزي نيست آقا .اون يه خورده نگرانه،اون خيلي منتظر مونده که من رو با تيم ملي ببينه
کبير:پدرته؟
نترا:بله
کبيريه دستي به سمت پير مرد تکون ميده که اونم دستش رو به علامت احترام به سمت کبير ميگيره بعد کبير به نترا ميگه برو کمکش کن
نترا هم به سمت پدرش ميدوه و شروع ميکنه به کمک کردن
کريشنا:آقا اون تو استوديوم بزرگ شده  
کبير سري تکون ميده ودوباره به ساعتش نگاه مي کنه و حالا داخل خوابگاه رو نشون ميده که همه زل زدند به گنجان وآليا
گنجان :چيه چرا منو اينجوري نگاه مي کنيد
بعد چونميبينه اين دفعه اينا کوتاه نمياند ميره بنديا رو بيدار ميکنه 
بنديا مسواکش رو برمي داره و پتو رو از رو سرش ميکشه کنار و يهو ميبينه همه بالا سرش پا وايستادند بعد در حالي که گنجان داره روي مسواکش خمير بزنه ميگه:خيال نکنيد ازتون ترسيدم ،من برنج و ماست رو دوست ندارم،کومال برو برام آب بيار
صحنه هشتم:کبير داره با بچه ها تمرين مي کنه وآهنگ چاکده هم در حال پخشه
صحنه نهم : بعد از همون صحنه اي که بنديا داشت به گنجان وآليا مي گفتکه بايد اسم بير بزارند توگلاک که يهو يه صدايي مي شنوند ومياند داخل خوابگاه ومي بينند کومال و پريت دارند با هم دعوا مي گيرند وويديا نمي تونه جداشون کنه کبير هم بيخيال نشسته تو اتاقش داره توپ بازي ميکنه بعد رو تخته اتاقش دور اسم کومال وپريتي خط ميکشه بعد با يه خط اينا رو به هم مرتبط ميکنه غافل از اينکه تو خوابگاه چه خبره،جالب اينه اين صحنه حذف شده اونوقت تو صحنه تمرين ميبينيم که پاي چشم کومال سياه وسر پريتي هم شکسته

 صحنه دهم:مربوط به گل که فکر ميکنم به اشتباه سر تمرين گل رو ميزنه داخل دروازه خودشون بعد بنديا که کنار آليا و کومال رو نيمکت نشسته ميگه :به اون نگاه کنيد بچه خاندان اقبال
صحنه يازدهم:کومال مياد تو آينه کنار تخت پريتي به خودش نگاه ميکنه وسر بندش رو ميزاره رو ميز کنار اسپر هاي پريتي اونم يکي يکي اسپر هاشو جمع ميکنه تو بغلش اين صحنه بيشتر جنبه طنز داره
راني يه عکس مقدس ميزاره تو قفسه بعد بالبير مياد اونو ور مي داره وميره وميگه اين جاش اينجا نيست اينجا سويي مويي ميخواست بره بالبير رو بزنه اما راني مانع ميشه بعد نترا هم نزديک تر مياد اونوقت راني ميگه:اگه ما از جنگل اومديم اين از کجا اومده؟
مولي داره دعا مي خونه که اليا که رو تخت دراز کشيده بهش ميگه : خدا رو قبول داري؟
مولي : چيه تو هند جرمه؟
 آليا :نه منظورم اين نبود،چند تا دوست پسر داري؟
مولي :پنجاه تا
آليا:هر کاري دلت ميخواد بکن
گل عکس يکي از آشناهاش رو ميزاره رو ميز اونوقت نترا بهش ميگه:پدربزرگ تو پدر بزرگ منو ميشناسه،اون مي گفت تو بهترين بازيکن اين تيم ميشي
صحنه دوازدهم:تمرين رو نشون ميده وگل رو که مدام داره ضربات رو بيرون ميزنه بعد نشون ميده که داره با مادرش تلفني حرف ميزنه و ميگه:آره مامان،تمرين عاليه،گل؟ آره من سه تا گل زدم ،نه بقيه نتونستند حتي يکدونه بزنند.بابا چطوره؟به بابا بگو پاک کردن مدال هاي گذشتم رو متوقف کنه براي مدال هاي جديدم يه جايي درست کنه،باشه مامان خداحافظ
و گوشي رو ميزاره و ميره غافل از اينکه کبير اونورتر ايستاده بوده وتمام حرف هاش رو شنيده
صحنه سيزدهم:بعد از مسابقه مقابل آقايون بچه ها براي اينکه دارند ميرند جام جهاني يه جشن ميگيرند  وهمه دارند مي خونند و ميرقصند که کبير سر ميرسه بعد کبير رو به زور ميارند که برقصه اونم شروع ميکنه به رقصيدن وبعد ميخواد بره که ازش مي پرسند اسم اين جشن يا رقص دقيقا نمي دونم رو چي بزاريم اونم ميگه توگلاک
بعد همه خشکشون ميزنه اما کبير يه صدايي در مياره وميره اونها هم دوباره شروع مي کنند به رقصيدن

بعدشم نشون ميده بنديا داره سيگار ميکشه و گنجان هم شروع ميکنه به بحث کردن باهاش که تيم ما الان خوبه ديگه تمومش کن که اونم سيگار پرت ميکنه زير پاي گنجان آخر سر هم آليا ميرسه
صحنه چهاردهم : ويديا داره با شوهرش راکيش حرف ميزنه
ويديا:راکيش فقط چند روز ،جام جهاني يکبار...که راکيش حرفش رو قطع مي کنه و ميگه:جام جهاني جام جهاني چي ميشه ،تو به خونت فکر کن ،من ميتونم زندگي کنم ولي وقتي مردم از پدر و مادرم سوال ميکنند اونها چي ميتونند بگند؟  
ويديا : اونها بگند اون در مسابقات بازي ميکنه،چه چيز ديگه اي بايد بگند؟
عروس يه خونه مسابقه نميره اون تو خونه ميمونه اگه تو وقتت رو اينجا بگذروني کي از خونه مراقبت مي کنه
ويديا:بقيه بازيکن ها چي کار مي کنند؟
راکيش:کي؟ يه اسم به من بگو
ويديا هر چي فکر مي کنه اسمي به ذهنش نمي رسه همين لحظه کبير هم مياد بيرون واونها رو ميبينه
کبير:ويديا ميتوني يه دور وسايل جديد رو چک کني؟
ويديا:آقا اين شوهرمه 
کبير:سلام
راکيش:سلام
کبير:چطوريد؟
راکيش:فرست کلاس
کبير رو به ويديا ميگه :وسايل جديد رو چک کن بعد هم ميره
راکيش:من ميرم
ويديا :راکيش،ما يه تيم خوب داريم ،اومده يه کاري انجام بده
راکيش:کار زياد از حد نکني ويديا
بعد هم ميره
صحنه پانزدهم:وارد شدن به استراليا و رفتن به هتل که بچه ها دارند وارد اتاقهاشون ميشند
صحنه شانزدهم:اين صحنه قشنگه حيف شد حذفش کردند ،بچه ها دور هم نشستند و دارند مشاعره ميکنند آليا اول بدجنسي  ميکنه ميگه با اسم کبير شروع کنيم ولي کريشنا ميگه خجالت بکشيد بعد مشاعره شروع ميشه که خيلي هم جالبه البته بنديا يه خورده کنار تر نشسته و تو مشاعره شرکت نمي کنه
مشاعره ميرسه به گنجان و اين شعرکه آخرش با اون نمياد تموم ميشه بعد نترا ميگه حالا آقاي کبير کجا هست
که بنديا طعنه وارجواب ميده تو اتاقش با کاپتانش
که اينجا همه ديگه ساکت ميشند
صحنه هفدهم:کبير و ويديا دارند بازي تيم مقابلرو بررسي ميکنندکه ويديا ميگه:اگه بد فکر نمي کنيد ميتونم يه چيزي ازتون بخوام؟
کبير:اگر تو حرف اشتباهي نزني منم اشتباه فکر نمي کنم
ويديا:تو مسابقه بعد گل رو بيرون از تيم ميزاريد اون خيلي نگرانه
کبير يه لبخندي ميزنه و ميشينه وميگه:تو نگراني کاپيتان،نمي توني به تيمت اعتماد کنه ،نمي توني به هيچ کس اعتماد کني.
اينو يه جوري ميگه بد ويديا سرش رو برميگردونه سمت تلويزيون وکبير يه نگاه بهش ميکنه و لبخند ميزنه

صحنه هجدهم:بالبير داره به سويي مويي زبان انگليسي ياد ميدهکبير وبقيه هم دارند تمرين ميکنند
بالبير:oمثلorange
pمثلput
Qمثل quiet
rمثلrose
sمثل
که اينجا توجه کبير به سمتشون جلب ميشه ومياد کنارشون ميشينه و وقتي ميشنوه بالبير داره به سويي چي ياد ميده ميزنه به پشتش ميگه:
sمثلstop
pمثلpenalty
pمثلpass
cمثلcoach
hمثلhit
gمثلgoal
بعد رو به بالبير ميگه:نمي خواد تو انگليسي دکترا بگيره که ميخواد فقط هاکي بازي کنه
بعد هم پا ميشه و ميره و بالبير وبقيه کلي ميخندن

صحنه نوزدهم:براشون غذاي هندي آوردند
گل يه گوشه وايستاده وداره با تلفن حرف ميزنه:ما مسابقه رو برديم ،حداقل نميتونيد به من تبريک بگيد؟
اينجا حواس ويديا ميره سمت گل
گل:مگه چي شده که من هيچ گلي نزدم،من بخشي از تيم هستم ،نه؟
خاندان،خاندان،خاندان،چطور من اسمشون رو روشن کنم،بزارمش روي سرم يا با طناب آويزونش کنم تا اسمش رو روشن کنم بگيد چي کار کنم بعد تلفن رو قطع ميکنه

صحنه بيستم :اين واقعا از عجايبه که اين صحنه از کل فيلم حذف شده آخه اين مسابقه نيمه نهايي که مقابل آلمانه وخيلي هم نسبت به مسابقات ديگه جالبه،کبير با ابهت تمام همراه تيمش وارد زمين ميشه هنوز سي دقيقه به شروع بازي مونده تيم مياد داخل رختکن ،کبير به ستون تکيه داده وصدا ميکنه:اقبال اقبال ولي اون بر نمي گرده وبراي بار سوم کبير ميگه گل وگل برميگرده وميگه :بله
کبير:چرا پشت پيرهنت نوشته اقبال؟
گل:چي؟
کبير:چرا پشت پيرهنت نوشته اقبال؟
تو اين صحنه کبير وگل تنها هستند و نهايت مربيگري کبير رو نشون ميده
گل:اين خواسته من نيست ،خواسته پدرمه
کبير:اگه خواسته تو بود؟ اگه خواسته تو بود چه چيزي مينوشتي؟
گل:گل؟
اينجا کبير دستش رو که پشتش بود مياره جلو و يه تي شرت تو دستش بود که روش نوشته بود گل
کبير:اين مسابقه رو فقط براي خودت بازي کن .برو وعوضش کن
گل هم لباسش رو عوض ميکنه و وقتي از اتاق مياد بيرون پشت پيراهنش نوشته گل
 بالبير بهش ميگه :اقبال چي شد؟
گل:من سنگينيش رو از روي دوشم برداشتم
و اينجا کبير يه لبخند ميزنه وميگه بريم دخترها
بعد از معرفي بازيکن ها بازي شروع ميشه خيلي نحوه فيلمبرداري تو اين صحنه ها عاليه واقعا نمي دونم چرا حذفش کردند
تو نيمه اول اتفاق خاصي نمي افته و نيمه دوم شروع ميشه وکرنر براي هند همه دور هم جمع ميشند وبنديا به کبير نگاه ميکنه اونم يه سري حرکت با دست انجام ميده که بنديا بفهمه منظورش چيه اونم دقيقا منظور کبير رو ميفهمه

و رو به بچه ها ميگه :گل تو ميزني ،بالبير اعتراض ميکنه ولي بنديا با قاطعيت ميگه : مربي اينطور ميگه(من خداييش اينجا رو خيلي حال کردم بنديا اينجا خيلي خوب هواي کبير رو داره)قرار ميشه ضربه رو گل بزنه که همين کار رو هم ميکنه واين دفعه ميزنه توي دروازه تا بگه که آدم بايد خودش باشه تا بتونه موفق باشه  
آخر بازي هم کلي بچه ها گل رو تحويل ميگيرند

صحنه بيست ويکم:اين صحنه آخر فيلمه که وقتي يکي يکي بچه ها رو نشون ميده باز هم گل رو حذف کردن ميگم در حق اين دختره ظلم شد اين همه بازي کرده اونوقت همش رو حذف کردن
خانواده گل اومدن استقبالش وپدرش بهش ميگه که:تو کار بزرگي کردي ،حالا چه کسي از اين خاندان ميتونه با تو برابري کنه،بگو تو چي ميخواي؟
گل:يه چيز کوچيک،لطفا از کسي از خاندان نخواهيد که با من برابري کنه
صحنه بيست و دوم: بنديا وکبير تو فرودگاه کنار هم ايستادند و ميبينند که راکيش داره با دست گل به سمتشون مياد  
کبير:حالا چي؟ به خونت برمي گردي؟ ريسک مي کني ؟
ويديا:نه
کبير: راست ميگي؟
ويديا : نه
کبير: اون کاري رو که من بگم انجام ميدي
ويديا سري به علامت تائيد تکون ميده
کبير:با خوشحالي برگرد خونه،خونه تو مال تو همونطور که تيم تو مال تو کاپتان،کسي که به تيمش اعتماد نمي کنه اون کاپيتان نيست
بعد با هم دست ميدن که اينجا راکيش ميرسه و ميگه : چي مي گفتين
کبير :هيچي ،آخرين لحظات مربيگريم رو انجام ميدادم،چطوريد؟
بعد با هم جواب ميدن :فرست کلاس
راکيش:تبريک ميگم ويديا ،بيا بريم همه منتظر تو هستند
بعد کم کم کبير از تو صحنه ميره بيرون
راکيش :مخصوصا پدر اون داره به همه ميگه که عروس ما اسممون رو بالا برده(يه چيز تو مايه هاي باعث افتخار ما شده)خوب اينجا يهو خبرنگارها ميريزند سر ويديا که کبير کجاست ولي اونها هم هر چي نگاه ميکنند کبير رو نميبينند